Park Chan-wook'un ilk İngilizce filmi olan Stoker (2013), izleyiciyi psikolojik gerilimin derin sularına sürükleyen bir başyapıttır. Film, babasının trajik ölümüyle sarsılan genç India Stoker'ın (Mia Wasikowska) hikayesini anlatır. Yas tuttuğu bu zorlu dönemde, daha önce hiç tanımadığı karizmatik amcası Charlie (Matthew Goode) ortaya çıkar ve annesi Evelyn (Nicole Kidman) ile birlikte evlerine yerleşir. İlk başta çekici ve kibar görünen Charlie'nin varlığı, evdeki gerilimi hissedilir şekilde artırır. India, amcasının gizli niyetlerinden ve geçmişinin karanlık köşelerinden şüphelenmeye başlar.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturur. Mia Wasikowska, içe dönük, keskin gözlem yeteneğine sahip ve olgunlaşma sancıları çeken India'yı unutulmaz bir şekilde canlandırır. Matthew Goode, Charlie karakterine hem çekicilik hem de ürpertici bir gizem katarken, Nicole Kidman da duygusal olarak kırılgan ve dengesiz Evelyn rolünde etkileyicidir. Park Chan-wook'un imzasını taşıyan görsel şölen, her kareyi dikkatle kurgulanmış bir sanat eserine dönüştürür. Sinematografi, sembolizm ve detaylarla yüklüdür; sahnelerdeki renk paletleri, kostümler ve nesneler (anahtar gibi) karakterlerin iç dünyalarına dair ipuçları barındırır.

Stoker, sıradan bir gerilim filminden çok daha fazlasıdır. Aile içi dinamikleri, cinsel uyanışı, kalıtımsal yatkınlıkları ve kötülüğün doğasını ele alır. Gerilimi yavaş yavaş, neredeyse hissedilir bir şekilde inşa eder ve izleyiciyi sonuna kadar ekrana kilitleyen sürprizlerle dolu bir final sunar. Müzikleri ve sessizliğin kullanımı da atmosferi güçlendiren unsurlardır. Psikolojik derinliği, çarpıcı görselliği ve üstün oyunculukları ile Stoker, iz bırakan ve üzerine düşünmeye davet eden bir film deneyimi arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir yapım.