Late Spring (Banshun), Japon sinemasının ustası Yasujirō Ozu'nun 1949 yılında çektiği, aile bağları, görev ve bireysel mutluluk arasındaki çatışmayı incelikle işleyen bir başyapıttır. Film, II. Dünya Savaşı sonrası Japonya'sında geçer ve 27 yaşındaki Noriko'nun hikayesini merkezine alır. Noriko, annesini kaybettikten sonra dul babası Shukichi Somiya ile birlikte yaşamakta ve onunla kurduğu huzurlu hayatı sürdürmek istemektedir. Ancak çevresindeki akraba ve arkadaşlar, onu geleneksel bir evlilik yapmaya ve 'normal' bir hayat kurmaya ikna etmeye çalışır.

Ozu'nun minimalist ve derinlikli yönetmenliği, sıradan günlük ritüellerin ve diyalogların arasından evrensel duyguları yakalar. Setsuko Hara, Noriko rolünde unutulmaz bir performans sergileyerek karakterinin içsel çelişkilerini, sevecenliğini ve sessiz isyanını muazzam bir incelikle aktarır. Chishū Ryū ise babası Shukichi olarak, kızının mutluluğu için kendi yalnızlığını gizlemeye çalışan, sakin ve sevecen bir figürü canlandırır.

Film, geleneksel Japon değerleri ile bireyin arzuları arasındaki gerilimi, didaktik olmadan, büyük bir şiirsellikle ele alır. Ozu'nun karakteristik düşük kamera açıları ('tatami shots') ve sabit planları, izleyiciyi karakterlerin dünyasına davet eder. Late Spring, sadece bir baba-kız ilişkisini değil, değişen bir toplumda nesiller arasındaki kopuş ve bağlılığı da resmeder.

Sinema tarihinin en etkileyici aile dramlarından biri olan Late Spring, oyunculuk performansları, yalın anlatımı ve zamanın ötesindeki temalarıyla izleyiciyi derinden etkiler. İnsan ilişkilerinin karmaşıklığını anlamak ve Japon sinemasının bir klasiğini deneyimlemek isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir filmdir.